say that I love you

Sun, 11 Mar 2007 10:09:02 GMT

ชีวิตก็ยังคงเหมือนเดิม...อยู่ไปวันๆเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆแต่ว่ามันไม่ทำให้รู้สึกหายเหงาใจจิงๆ

จนวันหนึ่งฉันได้เจอใครบ้างคนแต่ก็ยังไม่ได้สนใจเพียงแค่มองและคิดในใจว่าเทอน่ารักดี

แต่แล้ววันหนึ่งขณะที่ผมอยู่ที่ ร.ร กำลังยีนซื้อข้าวผมเป็นคนยืนไม่นิ่ง ชอบขยับไปมา และผมรู้สึกว่าไปชนใครบ้างคน เข้า

'ขอโทดค่ะ' เสียงเบาๆและเดินผ่านผมไป ผมก็มองเทอ และก็รุ้ว่าเทอคือคนที่ผมบอกว่าน่ารักดี

หลังจากนั้นผมก้สนใจเขามากขึ้นและก็ค่อยมองหาอยู่ตลอด

และโชคดีตอนเช้าเราเจอกันทุกวันที่ไป ร.ร.ที่โรงอาหาร ผมมองเขาจนเขารู้ตัวแล้วมองมา

ผมทำยังงี้ทุกครั้งที่เจอ จนเป็นความเคยชินไปแล้ว และเมื่อเวลานานๆผ่านไป เทอก็ไม่มาอีกแล้ว

แต่แล้วโชคก็คงเข้าข้างให้เราได้ ข้าวมื้อเที่ยง ร่วมโต้ะกันเกิบทุกวัน ใจมันสั้นๆอย่างที่ไม่เคยเป็นมา บ้างครั้ง ก้นั้งคนละโต้ะแต่ห่างไม่ค่อยไกลนัก

ผมได้แต่คิดในใจว่ามันพรหมลิขิต ใช่มัยที่เราได้เจอกันแบบนี้

และไม่นานเขาและผมก็รู้จักกันแต่ว่าไม่มีอะไรเลยก็แค่รู้จัก แทบจะไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำที่เห็นทุกครั้ง

แต่ผมก็ดีใจน่ะที่เราได้อยู่ไกล้ๆกัน ไม่ว่าเทอจะเข้ามาหา หรือผมเข้าไปหา ก็รู้สึกดีทั้งนั้น

และวันๆหนึ่ง ผมเจอเขาที่กลางถนน ตอนเย็นๆผมข้ามถนนไปหา

ผมก็หยิบของในกระเป๋าและยืนให้

"สุขสันวันเกิดน่ะ" และผมรู้ว่ามันเลยมาแล้ว 2-3 วันแต่ผมก้เอาให้เทอ ที่กลางถนน ที่เทอกำลังจะข้ามไปอีกฝั่ง

อันที่จริงแล้ว2-3ที่ผ่านมานั้น ผมไม่กล้าให้เขากว่าจะมีความกล้าที่มอบให้ คนที่ผมรัก

ชอบเวลาที่เทอยิ้ม โลกนี้มันช่างสวย เพราะรอยยิ้มเทอ

แม้ว่าเราจะสบสายตากันมาเป็นเวลานานนับปี และไม่เคยได้คุยกันเลย มันทรมานมากเลยจริงๆ

"คิดถึงเธอมาก"

นอนไม่หลับคิดฟุ้งซานทุกคืน ต้องทนคิดถึงและทรมาน อยาก บอกรักเทอ ทุกๆวัน

และฉันขอบใจที่เราได้มีโอกาสได้รู้จักกัน

ฉันมีเธอเป็นกำลังใจที่ทำให้ฉันเข้มแข็งเมื่อเจอ อุปสรรค ต่างๆ

ต่อจากนี้ ฉันคงไม่ได้เจอเธอทุกวันเหมือนก่อน หรือคงไม่ได้เจอเธออีกเลย

ฉันจะไม่พูด "ลาก่อน"
ฉันจะไม่บอกว่า "รัก"เป็นคำลา

เพราะฉันเชื่อมั่นว่าสักวันเราจะได้อยู่คู่กัน "ตลอดไป"

｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:* Artiez*.:｡✿*ﾟ’ﾟ･✿.｡: ผมคิดถึงเธอ